Како да поправите помали оштетувања на ѕид

Кога ќе започнете со реновирање, првото нешто што треба да го направите е да ги отстраните сите клинци, завртки и типли. Постои едноставен трик за пластичните типли: лесно завртете ја завртката назад во типлата, а потоа внимателно извлечете ја заедно со типлата со помош на клешти. На овој начин ќе спречите дополнително оштетување на ѕидот.

Потоа исчистете ја површината со крпа и благо средство за чистење, отстранете ја прашината и другите нечистотии и, доколку е потребно, лесно избрусете ги местата каде што бојата почнала да се лупи. Ако ѕидот е во добра состојба и бојата не се лупи, обично не е потребна хидроизолација. Сепак, кај постари, попорозни или значително оштетени ѕидови, се препорачува употреба на прајмер, бидејќи ја изедначува впивливоста на површината и помага да се добие порамномерен завршен изглед.

Малите дупки, гребнатини и пукнатини можете да ги пополните со акрилен кит или гипсена маса. Бидејќи материјалот може малку да се собере при сушење, нанесете тенок слој од SPEKTRA Level Fine масата за израмнување за совршено мазна завршница. Нанесете ја масата на оштетеното место со шпакла, израмнете ја и отстранете го вишокот материјал.

Откако масата целосно ќе се исуши, лесно избрусете ја површината со ситнозрнеста шмиргла за да создадете мазен и рамномерен премин со остатокот од ѕидот. Потоа повторно отстранете ја прашината од ѕидот.

Иако може да изгледа дека е доволно да се пребои само поправениот дел, во повеќето случаи тоа не обезбедува рамномерен изглед, особено кај ѕидови со суптилни разлики во бојата. Разликата помеѓу старата и новата боја често е веднаш забележлива, бидејќи делот од ѕидот што бил покриен со слика е заштитен од светлина и обично задржува малку поинтензивна нијанса од остатокот од површината. За најрамномерен конечен изглед, најчесто е најдобро повторно да се пребои целиот ѕид.

Создавање домашна галерија: од празен ѕид до естетска целина

Откако ѕидот е подготвен, можете да преминете на покреативниот дел од реновирањето. Со внимателен распоред на уметнички дела, просторот може да изгледа посмирен, подинамичен или поелегантен, без големи реновирања и високи трошоци. Тука не е важен само изборот на мотиви, туку и нивната големина, растојанието меѓу нив и распоредот на ѕидот.

Визуелизација на распоредот пред дупчење

Галеријата со слики не мора секогаш да биде совршено симетрична. Во некои ентериери најдобро функционира уреден распоред на рамки со иста големина, додека во други поопуштена комбинација од различни големини, илустрации и фотографии подобро го надополнува просторот.

Распоредот на сликите има големо влијание врз целокупниот изглед на просторијата, па затоа секогаш е добра идеја да проверите како ќе изгледа галеријата како целина пред да започнете со дупчење.

Најлесен начин е да ги распоредите сликите на подот и да испробате различни комбинации. На тој начин полесно ќе ја одредите ширината на галеријата, ќе го проверите растојанието меѓу рамките, ќе ги процените пропорциите помеѓу поголемите и помалите формати и ќе се уверите дека боите на сликите се усогласени.

Хартиените шаблони се уште едно многу практично решение. Исечете форми од хартија во големината на рамките, распоредете ги на подот или привремено прицврстете ги на ѕидот со хартиена леплива лента за да не го оштетите свежо обоениот ѕид при нивното отстранување. На овој начин можете брзо да видите како ќе изгледа галеријата во просторот без да дупчите дополнителни дупки. Оние што претпочитаат подигитален пристап во планирањето можат да користат и апликации што овозможуваат виртуелен приказ на распоредот на сликите директно на ѕидот.

Правилна висина и растојание помеѓу сликите

Најчестата грешка при поставување слики е нивното закачување премногу високо. Кога поставувате галерија над софа, кревет или друго ниско парче мебел, најчесто е најдобро долниот раб на сликите да биде поставен на околу 15 до 25 сантиметри над мебелот. На овој начин галеријата изгледа како интегриран дел од просторот, наместо како елемент што „лебди“ премногу високо на ѕидот.

Кај поголеми слики и помасивен мебел, има смисла да се остави малку повеќе простор помеѓу сликата и мебелот, бидејќи таквиот распоред создава попроветрен и поурамнотежен изглед. Сликите над трпезариската маса обично се поставуваат малку пониско отколку во ходник, бидејќи најчесто ги гледаме од седечка положба. Центарот на сликата треба да биде на околу 140 до 145 сантиметри над подот, иако во ходници или премини обично се поставува малку повисоко.

Важно е и растојанието меѓу сликите, иако тоа не мора секогаш да биде исто. За помали рамки, растојание од околу 5 до 8 сантиметри обично е доволно; сепак, кај поголеми формати, помасивни рамки или поотворени галерии може да оставите и до 10 до 15 сантиметри простор. Најважно е растојанијата да делуваат складно.

Тајната на урамнотежен распоред

При дизајнирање галерија, важен е и односот помеѓу големината на ѕидот, мебелот и бројот на слики. Ако имате голем празен ѕид, една мала слика често ќе изгледа како да не припаѓа таму. Од друга страна, преголема или многу масивна рамка може брзо да делува преоптоварувачки во помал простор. Важно е и чувството што сакате да го создадете со распоредот и избраните мотиви.

Општо правило е дека слика или галерија поставена над парче мебел треба да зафаќа околу две третини до три четвртини од неговата ширина. Ако гарнитурата е широка два метри, вкупната ширина на галеријата треба да биде приближно 130 до 150 сантиметри. Таквиот распоред функционира во хармонија со остатокот од просторот, наместо да изгледа како случајно додаден елемент.

Самата форма на галеријата, исто така, има значително влијание врз чувството за простор. Хоризонталните распореди прават просторијата да изгледа поширока и одлично функционираат над подолги парчиња мебел, како што се софи или ниски библиотеки. Вертикалните распореди визуелно ја зголемуваат висината на просторијата, што ги прави добар избор за тесни ѕидови или простории со пониски тавани.

Во помали станови, едно големо уметничко дело или поотворена галерија со доволно празен простор околу рамките често функционира подобро, бидејќи просторот изгледа помалку натрупан. Помалите слики можат визуелно да изгледаат поголеми со употреба на поширок паспарту (хартиениот раб помеѓу сликата и рамката) или малку пошироки рамки.

Можете да изберете од различни стилови на распоред:

• Симетрични галерии со две или три идентични слики во исти рамки создаваат чувство на ред и смиреност. Тие добро функционираат во минималистички ентериери, спални соби или простори со разновидни материјали и текстури, каде што се посакува поурамнотежен изглед.
• Мрежести распореди, во кои рамките се поставени во прецизна мрежа, имаат модерен, уреден и архитектонски префинет изглед. Особено добро функционираат со црно-бели фотографии, илустрации или графики во слични тонови и често се користат во подолги ходници.
• Органски или салонски галерии комбинираат рамки со различни големини, мотиви и материјали за да создадат порелаксиран и покреативен изглед. За распоредот да не изгледа хаотично и покрај разновидноста, помага ако галеријата е поврзана со заедничка палета на бои, повторување на одредени тонови или слични рамки.
• Една голема слика може визуелно да го смири просторот и да создаде поелегантна атмосфера. Овој распоред е одличен избор за визуелно богати ентериери, впечатливи бои на ѕидовите или помали простори каде што употребата на многу мали рамки брзо би создала чувство на натрупаност.

Усогласување на сликите со просторот и мебелот

Галеријата треба да функционира како дел од просторот, а не како целосно одвоен елемент. Боите на сликите и рамките не мора совршено да се совпаѓаат со ентериерот, но добро е барем делумно да бидат поврзани со него. Во неутрални простори, сликите можат да послужат како впечатлив акцент во боја, додека во пошарени ентериери често подобро функционираат посмирени мотиви и поунифицирани рамки.

Рамките, исто така, играат важна улога во целокупното чувство што го создава галеријата. Дрвените рамки внесуваат топлина во просторот и прекрасно се вклопуваат со природни материјали, но важно е да се избегне комбинирање на премногу различни нијанси на дрво во една просторија. Потемните рамки обично создаваат поголем контраст и визуелен интерес, додека посветлите изгледаат понежно, попроветрено и често имаат поскандинавски карактер.

Металните рамки со тенки рабови му даваат на просторот помодерен и поминималистички изглед. Доколку сакате порелаксиран и еклектичен изглед, можете да комбинирате различни материјали, бои и големини на рамки. За галеријата да не изгледа неусогласено и покрај разновидноста, помага ако барем една заедничка боја или слична нијанса се повторува во мотивите или рамките.

Мали детали што прават голема разлика

Понекогаш, и покрај убавите мотиви и внимателно избраните рамки, галеријата едноставно не изгледа толку складно како што сме замислувале. Често проблемот не е во самите слики, туку во малите детали на распоредот.

Конечниот впечаток на просторот може значително да се наруши ако

• сликите се поставени премногу високо,
• галеријата е премала во однос на големината на ѕидот,
• растојанијата помеѓу рамките се нерамномерни, 
• или ако има премногу различни стилови без обединувачки елемент на истиот ѕид.

Дури и мали корекции во распоредот, големината на рамките или шемата на бои можат да создадат многу поурамнотежен и покохезивен изглед на просторот. Често е потребен само свеж слој боја на ѕидовите и малку поинаква перспектива на просторот за домот да добие сосема ново чувство, без потреба од нов мебел.

Дури и мали корекции во распоредот, големината на рамките или шемата на бои можат да создадат многу поурамнотежен и покохезивен изглед на просторот. Често е потребен само свеж слој боја на ѕидовите и малку поинаква перспектива на просторот за домот да добие сосема ново чувство, без потреба од нов мебел.